فرصت زندگی
برای زندگی واقعی، کمی فرصت لازم بود که نبود!
+ نوشته شده در یکشنبه هفتم آبان ۱۳۸۵ ساعت 18:30 توسط بلال بحرانی
|
برای زندگی واقعی، کمی فرصت لازم بود که نبود!
شب چو میرسد از کنارهها ، گریه میکنم با ستارهها
بخشی از تصنیف "با ستارهها" را باصدای همایون شجریان بشنوید.
(لینک از وبلاگ آواز)
پ.ن: Windows Media Player که دارید ان شاءالله؟
آیا تاب شنیدن دارید؟
من
نیمهی پنهان مرگ خویش بودهام
من
پایان آغاز خود بودهام!
میدانستید؟
به یقین، نه.
من از آغاز جهان
با مرگ خود همراه بودهام
(شاید اگر نمیترسیدم کلامم موزون شود، میگفتم:
من
مرگ بودهام همه
من مرگ بودهام!)
اما
این تنها یک بازی کلامی است
من
همیشه از مرگ هراسیدهام.